Έρωτας κι αγάπη

Έρωτας είναι να πετάς στον ουρανό,
πρέπει να θωρείς όμως για τις κακοτοπιές του.
Ο ουρανός δεν είναι πάντα καθαρός,
κυκλοφορούν λευκά και μαύρα σύννεφα που φέρνουν καταιγίδες.
Κι αλίμονο αν ο ιπτάμενος έρωτας πέσει πάνω τους και δεν μπορεί να ξεφύγει.
Αν όμως καταφέρει κι αλώβητος βγει απ’ τις κακοτοπιές,
Τότε τον περιμένει το ζεστό και σίγουρο λιμάνι της αγάπης!
Αισθάνομαι ερωτευμένος, αισθάνομαι αγάπη!

 

 

Μια μικρή ιστορία

 

Stop it … You

- Σταμάτα. Τι είναι αυτά που κάνεις!

- μα δε βλέπεις ότι ο κόσμος γύρω μας χρειάζεται λίγο χρώμα? Ασφυκτιώ.

- Όχι, απλά βλέπω ότι λερώνεις και βάφεις όπου βρείς…
- Κοίτα τον κύριο εκεί…

 

Σούρουπο Πέμπτης 16 Ιουλίου 2009

Πόσα συναισθήματα, αναμνήσεις, στιγμές και εικόνες μπορεί να χωρέσει κανείς σ’ ένα αμάξι γεμάτο αποσκευές;

Στεκόμαστε στο κατάστρωμα του καραβιού καθώς ακούγεται η ειδοποίηση για την αναχώρησή του για Λαύριο. Το λιμάνι της Λήμνου στέκει εμπρός ασάλευτο όπως και 2 φίλοι καρδιακοί που νοερά προσπαθούν να κρατήσουν το καράβι για να μη μας πάρει μακριά. Άλλοι 2 φίλοι αρνούνται να δεχτούν την επόμενη «ημέρα», ενώ δίνουμε υποσχέσεις γρήγορης επανασύνδεσης.

 

Η αναζήτηση του … δρόμου – μέρος 5

Πέρασαν τρεις μέρες κι όμως δεν έδωσε σημείο ζωής. Η δουλειά του τον είχε απορροφήσει σχεδόν πλήρως. Έπρεπε να αποδείξει στον εαυτό του αλλά και στους υπόλοιπους της εταιρείας ότι ήταν ικανός να φέρει εις πέρας την αύξηση των πωλήσεων που είχε υποσχεθεί μόλις πρίν μια εβδομάδα. Πολλοί τον θεωρούσαν τυχερό καιροσκόπο αλλά τα πράγματα δεν ήταν καθόλου έτσι. Ήξερε ακριβώς πότε έπρεπε να κινηθεί, πότε τα πράγματα επέβαλλαν σε εκείνον να κάνει ένα βήμα πίσω και να μείνει στη σκιά των υπολοίπων, σχεδόν σαν να ήταν υπάλληλος δεύτερης διαλογής. Γνώριζε όμως καλύτερα από τον καθένα κάθε σπιθαμή της εταιρείας και κυρίως μπορούσε να διαβάσει τον παλμό του κόσμου.

Όταν τα πράγματα άρχισαν να παίρνουν το δρόμο τους, πήρε το αεροπλάνο και όπως κάθε καλός «δολοφόνος» επέστρεψε στον τόπο του εγκλήματος. Έπρεπε αυτή τη φορά να προβλέψει όσα άφησε στην τύχη την προηγούμενη.

 

Η αναζήτηση του … δρόμου – μέρος 4

Το κινητό του χτύπησε για άλλη μια φορά, βγάζοντάς τον από τις σκέψεις που τον έζωναν. Χαμογέλασε και το άνοιξε για να διαβάσει το μήνυμα.

- «Καλό ταξίδι, Οδυσσέα. Ειλικρινά μ’ έχεις προβληματίσει. Ήμουν ανέτοιμη για το βήμα που ήσουν έτοιμος να κάνεις. Θα ήθελα να σε ξαναδώ όταν έρθεις πάλι από εδώ»

 

Η αναζήτηση του … δρόμου – μέρος 3

Από μικρό παιδί λάτρευε τους δρόμους. Αναρωτήθηκε πολλές φορές που οφειλόταν αυτή του η διαστροφή. Στιγμή δε μπορούσε να μείνει σ’ ένα μέρος για πολύ. Τελικά κατέληξε ότι αυτός ο γρίφος είχε πολλές λύσεις.

 

Η αναζήτηση του … δρόμου – μέρος 2 (written by Tolios)

…Όχι δεν ήταν το τράνταγμα του δίκυκλου θηρίου… ούτε και ο καυτός αέρας που κτυπούσε το δασύτριχο στήθος του που του προκαλούσε ένα ελαφρύ μούδιασμα… Ηταν αυτή η πρωτόγνωρη έλλειψη σιγουριάς για αυτή την γυναίκα…
Το καράβι έδεσε και κατέβασε την μπουκαπόρτα… “Όχι μικρή μου δεν τελειώσαμε…” σκέφτηκε… “Θα γυρίσω πίσω και τότε θα σε κάνω ολοκληρωτικά δική μου”
Έβαλε μπρός τη μηχανή και μπήκε στο καράβι της επιστροφής….!

 

Η αναζήτηση του … δρόμου – μέρος 1

Καβάλησε τη μηχανή, στάθηκε μια στιγμή, σαν να ήθελε να γυρίσει πίσω στο δωμάτιο, να της πεί ότι θέλει να μείνει μαζί της εκείνο το βράδυ, αλλά …. αντ’ αυτού φόρεσε το κράνος κι έφυγε γρήγορα.

 

Πάμε Λήμνο? Part II (και έπεται και συνέχεια!)

Καλό μήνα!

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εμείς τον πιάσαμε τον Μάη. Μετά από ένα κουραστικό χειμώνα, δεδομένου ότι υπομείναμε πολλή βροχή, υγρασία και βεβαίως αέρα, δράξαμε την ευκαιρία και τρέξαμε να υποδεχτούμε την άνοιξη! Μαζί μας νομίζω την υποδέχτηκε και η φύση, φορώντας τα γιορτινά της, αλλά και τα ζώα που έσπευσαν να απολαύσουν ένα εορταστικό γεύμα, αποτελούμενο κατά κύριο λόγο από … σαλάτες λαχανικών!!