Το κινητό του χτύπησε για άλλη μια φορά, βγάζοντάς τον από τις σκέψεις που τον έζωναν. Χαμογέλασε και το άνοιξε για να διαβάσει το μήνυμα.
- «Καλό ταξίδι, Οδυσσέα. Ειλικρινά μ’ έχεις προβληματίσει. Ήμουν ανέτοιμη για το βήμα που ήσουν έτοιμος να κάνεις. Θα ήθελα να σε ξαναδώ όταν έρθεις πάλι από εδώ»
Ο Οδυσσέας έμεινε για λίγο σκεφτικός. Το αρσενικό μέσα του ξυπνούσε και ζητούσε εκδίκηση ενώ συνάμα πάλευε με τον ρομαντικό του εαυτό.
Πήγε στο μπάρ του καραβιού σκεφτικός και παρήγγειλε καφέ. Κάθισε παράμερα σε μια γωνιά και ξεκίνησε να γράφει την απάντησή του ήρεμος και διακατεχόμενος από μια σιγουριά νίκης, που ωστόσο δεν θα κρατούσε για πολύ.
«Γλυκιά μου, μην ταλαιπωρείς τον εαυτό σου με σκέψεις που δεν ταιριάζουν σε αυτό που μόλις ζήσαμε. Οι ώρες που περάσαμε μαζί ήταν ώρες δυνατού πάθους που είχα καιρό να το ζήσω σε αυτόν τον βαθμό. Άσε τον εαυτό σου ελεύθερο και θα δούμε. Σε φιλώ, Οδυσσέας»
Ήρεμος πια, άναψε τσιγάρο και σίγουρος ότι τα πράγματα έπαιρναν τον δικό του δρόμο, περίμενε για την απάντηση, που θεωρούσε δεδομένη. Πράγματι, δεν διαψεύστηκε και πρίν τελειώσει το τσιγάρο άνοιξε το τηλέφωνό του για να τη διαβάσει.
- «Καληνύχτα, καλό ταξίδι. Σε φιλώ»
Δυστυχώς καλή μου δε θα πάρεις άλλη απόκριση από μένα σήμερα, παρόλο που ξέρω ότι τη θέλεις πολύ, είπε ψιθυρίζοντας και ξάπλωσε στον καναπέ ικανοποιημένος από την τροπή των πραγμάτων. Η κοπέλα αυτή χρειάζεται ιδιαίτερη μεταχείριση κι όχι πίεση, σκέφτηκε. Άλλωστε το ανεξάρτητο πνεύμα της και η υπερδραστηριότητά της του είχε κάνει εντύπωση.
Κοίταξε το ρολόι του. Είχε στη διάθεσή του μερικές ώρες να ξεκουραστεί πρίν φτάσει στον προορισμό του.
